Surowiec w produkcji odzieżowej to zasadniczy składnik kosztów wy­twarzanego wyrobu. W produkcji konfekcyjnej zajmuje on około 80% wartości wytwarzanej odzieży. Nieco inaczej kształtuje się koszt odzieży w produkcji usługowej, w której udział procentowy kosztów surowca zmniejsza się na korzyść kosztów pracy związanej z wytwarzaniem odzieży. W normowaniu surowca na wyroby odzieżowe obowiązuje zasada oszczędności gospodarki materiałami. Oszczędne zużycie surowca na wy­twarzaną odzież leży w interesie całego społeczeństwa. Im mniejsze nor­my surowca będą stosowane w produkcji odzieży, tym będzie ona tańsza i dostępniej sza dla szerszego ogółu społeczeństwa. Sprawy normowania, czyli określania właściwej ilości materiału na wytwarzanie poszczególnych wyrobów odzieżowych, regulują zarządzenia instytucji nadrzędnych, którymi w przemyśle odzieżowym są MPL, ZPO oraz CLO. Instytucje te opracowują normy, wg których podległe im przed­siębiorstwa produkują odzież. One też zatwierdzają normy zakładowe, któ­re nie mieszczą się w normach przez nie opracowanych. Normowanie surowca w produkcji odzieży można podzielić na dwa rodzaje: normowanie surowca w produkcji usługowej, normowanie surowca w produkcji konfekcyjnej. Różnica między tymi dwoma rodzajami normowania polega na innym sposobie wyliczania norm dla poszczególnych wyrobów oraz na znacze­niu ekonomicznym dla gospodarki narodowej. W produkcji miarowej norma na dany wyrób odzieżowy wyliczana jest pamięciowo, w oparciu o doświadczenie producenta, i podawana do wiadomości klientowi. W produkcji konfekcyjnej z wyliczeniem normy surowca produkowanej odzieży związana jest poważna praca o charak­terze technicznym. W produkcji miarowej znaczenie dla gospodarki na­rodowej ma tylko ta oszczędność surowca, która zastosowana została przed zakupieniem materiału na konkretny wyrób przez klienta. Oszczędność przy krojeniu nie ma większego znaczenia, ponieważ z pozostałych resztek nie zawsze da się wykonać coś użytkowego. W produkcji konfekcyjnej duże znaczenie, dla gospodarki narodowej ma każdy centymetr tkaniny zaoszczędzony na jednostce wyrobu.