Skóra wygarbowana nie jest jeszcze produktem handlowym. Jest ona sztywna, twarda, łamliwa, ma nieprzyjemny wygląd, który niczym nie przypomina towaru gotowego, spotyka­nego w handlu. Wykończanie ma na celu nadanie skórom wyma­ganych cech i własności, zależnie od ich przeznaczenia, uzyska­nie odpowiedniego wyglądu estetycznego itp. W zakres wykończania wchodzą operacje chemiczne, jak bar­wienie, natłuszczanie, nakładanie farb kryjących itp., oraz obrób­ka mechaniczna, jak wyżymanie, struganie, wygładzanie, walco­wanie itp. Wykończanie polega więc na stosowaniu wielu operacji często powtarzających się. Niektóre z nich są stosowane przy wy­kończaniu każdej skóry, np. natłuszczanie, suszenie, wygładzanie itp., inne zaś wymagają specjalnych czynności wykończania w za­leżności od wymagań asortymentów (np. apreturowanie lica far­bami kryjącymi, zmiękczanie itp.). Odmiennie wykończony jest półfabrykat przeznaczony na wierzchy obuwia i galanterię, a ina­czej — na skóry spodowe podeszwowe. Źle przeprowadzone wykończanie półfabrykatu obniża znacznie wartość produktu gotowego i powoduje obniżenie klasyfikacji skór często dobrze wygarbowanych. Dobre zaś wykończenie pod­nosi jakość towaru gotowego, nadając skórze odpowiednie cechy dodatnie. Obecnie przemysł garbarski wprowadza bardziej nowo­czesne maszyny i urządzenia oraz stosuje nowe związki w wykoń­czaniu skór wierzchnich obuwiowych. Problem odpowiedniego wykończania skór jest podstawowym zagadnieniem w realizowa­nych obecnie planach gospodarczych w oparciu o produkty po­mocnicze, stosowane w czasie wykończania skór.